Kiedy jeszcze mieszkałem w Gzowie, a ryb w rzece było pod dostatkiem, zawsze wczesną wiosną uwielbiałem przyglądać się rybim godom. Każdy z nas wie, że ryby podczas tarła są nieostrożne i nie przeszkadza im, że jakiś wędkarz stoi tuż obok łodzią. Pierwszą taką rybą, którą podglądałem podczas miłosnych igraszek był szczupak.

Jako spinningista, nie znam innej ryby, która dostarcza tylu emocji i urządza takie widowisko podczas walki jak szczupak. Bardzo lubię łowić sandacze, bolenie, jazie i klenie. Radość przynosi mojemu wędkarskiemu sercu kiedy trafię na ławicę grubych okoni, jednak przyłapuję się na tym, że największą przyjemność sprawia mi łowienie szczupaków.

Do napisania tej krótkiej lekcji na temat zacinania skłoniła mnie rozmowa z dwoma mam nadzieję,  przyszłymi wędkarzami z krwi i kości, którzy nad Narwią w obecności ojców i wujków spędzają dużo czasu. Przyszli adepci wędkarstwa to Konrad Rachuba związany od poczęcia z Gzowem oraz Bartek Paprota mieszkający w Wesołej pod Warszawą i spędzający tu corocznie wakacje.

Obaj mają po 14 lat i obaj są zainteresowani wstąpieniem w mazowieckie szeregi PZW. Po wielu spotkaniach z nimi i zadawanych przez nich pytań nabrałem przekonania, że wśród takich właśnie chłopców należy wiedzę o wędkarstwie poszerzać by tym samym kształtować w nich szacunek do nadnarwiańskiej fauny i flory. Przyglądając się wielokrotnie moim połowom zadawali mi pytanie- jak to robię, że wiem kiedy mam zacinać biorąca rybę? 

Moje ryby

Szczupak i boleń Marcina Piotrowskiego

Obydwie rybki złowione w Zambskach Kościelnych (PAŁĘKA). Boleń złowiony 1 maja około godziny 7.00. Rybki nie ważyłem ale miarka pokazała 66 cm. Jako że to pierwsza ryba w tym roku została zabrana na obiad. Rybka złowiona na woblera w kolorze czarno zielonym.

Szczupak złowiony 5 maja około południa. Dojechałem nad wodę, rozkładam sprzęt, nagle na końcu główki zobaczyłem ruch na wodzie – pomyślałem boleń. Na wędce założone guma przypominająca okonia. Spieszę się myśląc że jak rzucę to może rybka się skusi. Pierwszy rzut i od razu branie. Początkowo myślałem że zarzuciłem w zielsko na główce, ale żyłka odjechała na środek Narwi. Wtedy pomyślałem że to boleń szarpnął przynętę. Holuję rybkę ale czuję że żyłka nie wytrzymuje, odkręcam hamulec i tak ze cztery razy. Nagle naszym oczom (byłem z kolegą) ukazuje się przepiękny szczupak. Kilka prób wyjęcia rybki z wody i mamy ją na brzegu. Miara pokazała 63 cm, ale był to straszliwy grubas na oko ponad 3 kg. 

Od tamtej pory cisza z rybami złowiłem kilka szczupaków ale każdy od 30 – do 40 cm – rybki wróciły do wody.

zobacz zdjęcia